Ülkemiz öyle bir dönem yaşıyor ki; her gün bir şehit haberi ile üzülüyoruz. Gazete ve TV’lerde birbiri ardına milletin bağrından çıkmış silahlı kuvvetlerimizi yıpratıp, adeta terör örgütüne moral vermekte!
Teröristlerin cenazelerine katılmaktan çekinmeyen ve teröristlerin yanında canlı kalkan olmak isteyen milletvekilleri ve belediye başkanları gündemden düşmüyor!
Yolsuzluk dosyaları birbiri ardına ortaya çıkmakta, yalanlar dolanlar diz boyunu geçmekte.
Ekonomik kriz nedeni ile işyerleri birbiri ardına kapanmakta, issizlik oranı ise gitgide ciddi bir şekilde artmakta. Bunların yanında trafik terörü durmuyor ve hala can almaya devam ediyor.
Üniversitelerimiz de artık huzursuz, evlerimizde ise huzur kalmadı. Adliyelerde açılan boşanma davalarında ciddi artış var.
İnsanlarımız borçla yaşamakta, birbirimize hoşgörümüz yok oldu ve sonuçta tahammülsüz bir toplum olduk.
Nereye gidiyoruz, o da belirsiz… Çevremizde ülkemizi seven bir başka devlet yok. İç borç ve dış borç artarak devam etmekte. Borsamız dibe vurmuş… Kısaca her yanımızda çeşit çeşit sorun ve bunları aşmaya çalışıyoruz.
Başarabilir miyiz? Tabii ki başarırız…
Başarmak için Büyük Atatürk’ümüzün ‘Gençliğe Hitabesini’ tekrar tekrar okuyup, bu hitabeden ders çıkarıp çalışmalıyız. Onun için bu hitabeyi duvarlara asmak yetmez, tekrar tekrar okumalı ve okutmalıyız.
“Ey Türk gençliği!
Birinci vazifen, Türk İstiklâlini, Türk Cumhuriyeti’ni, ilelebet muhafaza ve müdafaa etmektir.
Mevcudiyetinin ve istikbalinin yegâne temeli budur. Bu temel, senin, en kıymetli hazinendir. İstikbalde dahi, seni bu hazineden mahrum etmek isteyecek, dahili ve harici bedhahların olacaktır. Bir gün, istiklâl ve Cumhuriyeti müdafaa mecburiyetine düşersen, vazifeye atılmak için, içinde bulunacağın vaziyetin imkan ve şeraitini düşünmeyeceksin! Bu imkan ve şerait, çok namüsait bir mahiyette tezahür edebilir. İstiklâl ve Cumhuriyetine kastedecek düşmanlar, bütün dünyada emsali görülmemiş bir galibiyetin mümessili olabilirler. Cebren ve hile ile aziz vatanın bütün kaleleri zapt edilmiş, bütün tersanelerine girilmiş, bütün orduları dağıtılmış ve memleketin her köşesi bilfiil işgal edilmiş olabilir. Bütün bu şeraitten daha elim ve daha vahim olmak üzere, memleketin dahilinde, iktidara sahip olanlar gaflet ve dalalet ve hatta hıyanet içinde bulunabilirler. Hatta bu iktidar sahipleri şahsi menfaatlerini, müstevlilerin siyasi emelleriyle tevhit edebilirler. Millet, fakr’ü zaruret içinde harap ve bitap düşmüş olabilir.
Ey Türk İstikbalinin evladı!
İşte, bu ahval ve şerait içinde dahi vazifen; Türk İstiklâl ve Cumhuriyetini kurtarmaktır!
Muhtaç olduğun kudret damarlarındaki asil kanda, mevcuttur!”
Büyük önderimiz 1927’de bu günümüzü ne güzel anlatmış ve bizi bekleyen tehlikeleri nasıl da bir bir sıralamıştır. Bize o tarihte ülkemizin ilelebet ve büyüyerek devam etmesi için çalışmamız ve önlem anmamızı söylemesine karşın bizler ne yapmışız ve bize emanet edilen bu ülkeye ne şekilde hizmet edebilmişiz?
Bir düşünün?
Ana sayfa |
Sık kullanılanlara ekle |
Üye Ol - Giriş Yap 
Künye 
İletişim 
